Ιστορική περιήγηση στη Γλώσσα (μέρος 7ο)

Βορειοδυτικά της Πλατάνας και σε απόσταση περίπου είκοσι λεπτών από τον πύργο της Σεντούκας, υπάρχει μια περιοχή που λέγεται «Της Θάσους το νερό» . Εκεί υπάρχουν τάφοι και δεξαμενές από πωρόλιθο που ανάγονται στους αρχαίους χρόνους .

Φαίνεται ότι στην τοποθεσία της Θάσους υπήρχε συνοικισμός οι κάτοικοι του οποίου ασχολούνταν με την εξόρυξη χαλκού . Εκεί ο χαλκός βρίσκεται στην επιφάνεια του εδάφους και τον χειμώνα όταν κατακλύζεται από νερά, αυτά λόγω της επαφής τους με τον χαλκό γίνονται γαλαζοπράσσινα .

Στην ίδια περιοχή υπάρχουν σπηλιές, μεγάλο μέρος των οποίων έχει πέσει . 

Απέναντι, βλέπουμε στους βράχους ένα σημάδι επικοινωνίας των πειρατών . 

Εδώ τελειώνει η αναδρομή μας στην ιστορία της βορειοδυτικής πλευράς του νησιού από τους προϊστορικούς ως τους ρωμαϊκούς χρόνους .

(ομαδική μαθητική εργασία, 1993-97)

Iστορική περιήγηση στη Γλώσσα (μέρος 6ο)

Τα ευρήματα της Σελινούντας δεν περιορίζονται σε αυτά . Ένα από τα κυριότερα είναι το άγαλμα της Αθηνάς το οποίο βρέθηκε το 1865 και φέρει την επιγραφή : «ΚΛΕΑΙΝΕΤΗ ΔΙΟΔΩΡΟΥ ΙΕΡΗΤΕΥΣΑΣΑ ΑΘΗΝΑι» . Στην ίδια περιοχή, βρέθηκε μέσα στη θάλασσα ένα μαρμάρινο επιτύμβιο ανάγλυφο .Τέλος, υπάρχει ένα ψήφισμα προξενείας του 273/2 π. Χ. και αφορά έναν Πεπαρήθιο πολίτη ο οποίος κατέστη πρόξενος των Δελφών . Παραθέτουμε ένα απόσπασμα :

ΑΣΥΛΙΑΝ ΑΤΕΛΕΙΑΝ ΠΑΝΤΩΝ ΚΑΙ ΤΑΛΛΑ

ΟΣΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΛΛΟΙΣ ΠΡΟΞΕΝΟΙΣ ΚΑΙ

ΕΥΕΡΓΕΤΑΙΣ ΑΡΧΟΝΤΟΣ ΑΡΧΙΑΔΑ ΒΟΥΛΕΥΟΝΤΩΝ

ΑΡΙΣΤΟΜΑΧΟΥ ΑΝΙΣΥΛΛΑ ΣΤΡΑΤΩΝΟΣ

Στην περιοχή της Γλώσσας, ο εχθρός θα ήταν αδύνατο να αποβιβαστεί προς τον βόρειο μικρό κόλπο και την εύφορη κοιλάδα προς τα ανατολικά χωρίς να τον προσέξει κανένας από τον οικισμό γι’ αυτό και οι κάτοικοι έκτισαν πέντε πύργους που είναι οι εξής :                                                   
α) πύργος Μαυράκη                                                                                                                                      β) πύργος Σεντούκα : οι τοίχοι του διατηρούνται σε ύψος 1,25 μ. και αποτελούνται από μεγάλους ακατέργαστους βράχους οι οποίοι είναι τοποθετημένοι σε ακανόνιστα στρώματα .
γ) πύργος Μαυραγάνη : είναι κυκλικός και φαίνεται πως είχε δύο ορόφους . Σήμερα, τα τείχη σώζονται σε ύψος 1,90 μ. και πλάτος 1,10 μ.

δ) πύργος Ελληνικού : ανατολικά - β/ανατολικά του πύργου και σε απόσταση 9,90 μ. βρίσκεται ένα κυκλικό τείχος .

ε) πύργος Πρίονα : στο μικρό ακρωτήρι Πρίονας, υπάρχει κυκλικός πύργος διαμέτρου 6 μ. και πάχους 0,60 μ. 

(ομαδική μαθητική εργασία, σχολικά έτη 1993-1997)

Ιστορική περιήγηση στη Γλώσσα (μέρος 5ο)

Η Σελινούς δεν διατηρεί πλέον το παλαιό όνομα της όπως π.χ. ο Στάφυλος αλλά ονομάζεται  Λουτράκι . Αυτό οφείλεται στην ανεύρεση λουτρών κάτω από τον λόφο, στην τοποθεσία Κατακαλού . Τα λουτρά ανάγονται στην υστερορωμαϊκή ή πρωτοχριστιανική εποχή και τα ερείπιά τους σώζονται στην άκρη του αιγιαλού .

Στην ίδια περιοχή, υπάρχει ένα ερειπωμένο σπίτι στον τοίχο του οποίου διακρίνονται ανάγλυφες παραστάσεις των πρωτοχριστιανικών χρόνων . Στην αυλή υπάρχουν δύο σαρκοφάγοι . Ένα ακόμη εύρημα ήρθε στο φως ύστερα από ανασκαφές και πιστεύεται, σε συνδυασμό με άλλα μικροευρήματα, πως ανήκει στην Αφροδίτη . Ένα από τα σπουδαιότερα είναι ένα δωρικό κιονόκρανο, μεγάλων διαστάσεων και αρχαιολογικής αξίας και άλλα αρχιτεκτονικά μέλη που βρίσκονται στην τοποθεσία, υποδεικνύουν την ύπαρξη ναού .

Πολλά συγχαρητήρια στον Γιώργο και τον Οδυσσέα !!!

https://www.dromenatoutopoumas.gr/2026/01/blog-post_8.html

Οι ευχές μας για καλά Χριστούγεννα !!! Ευτυχισμένο το 2026 !!!

 

Ιστορική περιήγηση στη Γλώσσα (μέρος 4ο)

Την εποχή πριν τη μάχη της Χαιρωνείας (338 π. Χ.), έγιναν για τελευταία φορά επιδιορθώσεις και έργα στην Πεπάρηθο και η Σελινούς παρουσιάζει αξιόλογα ευρήματα . Πριν από χρόνια, διατηρούνταν λείψανα αρχαίων κτηρίων αλλά σήμερα έχουν καταστραφεί τα περισσότερα ή έχουν καλυφθεί από επιχωματώσεις λόγω της ανοικοδόμησης. Υπάρχουν επίσης λείψανα ρωμαϊκού κτηρίου στον δρόμο προς την παραλία καθώς και σφραγίδα της ρωμαϊκής εποχής .

Στο πιο ψηλό μέρος των σωζομένων ερειπίων της αρχαίας Σελινούντας, υπάρχει έναν άνδηρο (τεχνητή επίπεδη επιφάνεια) που βαστάζεται από ένα μεγαλοπρεπές τείχος που αποτελείται από μικρές και γιγάντιες πλάκες που συσσωρεύονται η μία πάνω στην άλλη σε ακανόνιστη δομή .

Στον εξώστη του βρίσκονταν άλλοτε ο κύριος ναός της πόλης, ο ναός της Αθηνάς, ο οποίος χρονολογείται μετά τον 5ο αιώνα π. Χ., διότι η βάση του αγάλματος της Αθηνάς που βρέθηκε λίγο υψηλότερα, στη βόρεια πλευρά της πόλης, είναι της ρωμαϊκής εποχής . Κοντά στον ναό, υπάρχει σχισμή – είσοδος σπηλαίου απ’ όπου έβγαινε θερμός αέρας και πιθανότατα συνδεόταν με τη λατρεία της θεάς .

(ομαδική μαθητική εργασία 1993-97)

 

Φωτογραφίζοντας το Έλιος από το δασάκι !

 από τον Σπύρο Μουρίση,